Zonder verpinken bescherm je me tegen nattigheid. Je stelt je open wanneer de mens zich schuilt, fier word je mee gedragen. Even later krijg jij ook je moment van rust, zij het in alle eenzaamheid. Je durft je in alle formaten en kleuren te tonen, en niets of niemand kan jou tegenhouden.
Doch soms word je vervloekt, als je het begeeft onder de krachten der natuur. Je onhandige eigenschappen zorgen voor frustratie bij eenieder die je wil meenemen en gebruiken. Argeloos wordt je vergeten in menige bus of trein. Telkens weer krijg ik medelijden als ik je zie in een verloren hoekje, hopend op een nieuw baasje dat je wederom mag beschermen.
Het moet niet meevallen om zoveel gezeik over je heen te krijgen, beste paraplu.
